Przemoc w rodzinie

Paź
2018
31

Opublikowany przez:

Opublikowany przez:

Zapytanie ofertowe

Opublikowany przez:

Czym jest przemoc wobec dzieci?

To przede wszystkim stosowanie kar cielesnych, zadawanie cierpień psychicznych i inne formy poniżania dzieci. To także nie wywiązywanie się z opieki, które ma konsekwencje dla zdrowia fizycznego lub psychicznego dziecka. Przemocą jest także celowe zaniechanie działań, które mogłyby zapobiec krzywdzie dziecka. Sprawcami przemocy często są bliskie dziecku osoby, rodzice bądź opiekunowie.

Przemoc nie jest związana ze statusem społecznym czy materialnym  i może zdarzyć się w każdym środowisku.

Rozróżniamy następujące rodzaje przemocy wobec dzieci:

Przemoc fizyczna – to wszelkie celowe, intencjonalne działania wobec dziecka powodujące urazy na jego ciele np.: bicie, szarpanie, popychanie, rzucanie przedmiotami itp.

Przemoc seksualna – to każde zachowanie osoby starszej i silniejszej, które prowadzi do jej seksualnego podniecenia i zaspokojenie kosztem dziecka np.; ekshibicjonizm, , świadome czynienie dziecka świadkiem aktów płciowych, zachęcanie do rozbierania się, oglądania pornografii. Przemoc odnosi się także do do zachowań z kontaktem fizycznym (dotykanie dziecka, współżycie z dzieckiem),

Przemoc emocjonalna – to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie dziecka, brak odpowiedniego wsparcia uwagi i miłości. Wymagania i oczekiwania wobec dziecka, którym nie jest ono w stanie sprostać. Krzywda płynąca ze strony dorosłych ma wielki wpływ na utrudnione formowanie się jego relacji z innymi ludźmi, obrazu siebie i wreszcie osobowości.

Zaniedbywanie – to niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych dziecka przez rodzica. Nie zapewnienie dziecku właściwego odżywiania, ubrania, ochrony zdrowia, edukacji oraz brak zapewnienia poczucia bezpieczeństwa, doświadczenia miłości i troski.

Przemoc wobec dzieci powoduje konsekwencje dla zdrowia psychicznego i fizycznego. Skutki bicia są nieodwracalne:

  • przemoc fizyczna zostawia ślady w strukturze mózgu i komórkach nerwowych. U dzieci bitych mniej jest istoty szarej w mózgu odpowiedzialnej za przetwarzanie informacji, co jest kluczowe dla procesu myślenia,
  • przemoc rodzi przemoc – dzieci doświadczające przemocy, w kontaktach z rówieśnikami mogą zostać ofiarami przemocy lub stosować przemoc wobec rówieśników,
  • przemoc w znaczący sposób obniża poczucie własnej wartości – dzieci są często sfrustrowane, zalęknione, żyją z przekonaniem, że nie są godne miłości,
  • przemoc zmniejsza ambicje u dzieci – dzieci mające negatywny obraz siebie, są mniej chętne do nauki, mniej kreatywne, nie podejmują wyzwań. W wieku dorosłym rzadziej odnoszą sukcesy zawodowe, mniej chętnie wykonują trudne zadania
  • przemoc powoduje zaburzenia emocjonalne – nie potrafią wyrażać miłości, nie odnajdują szczęścia w związkach.

Syndrom maltretowanego dziecka jako pojęcie medyczne pojawiło się dopiero w 1962 roku. Wydawałoby się, że w XXI wieku nie powinno być przypadków znęcania się fizycznego i psychicznego nad dziećmi. Coraz częściej jednak notuje się w kronikach policyjnych sytuacje śmiertelnych pobić  dzieci przez rodziców lub opiekunów. Kary cielesne to niestety częsta metoda wychowawcza.

ART. 207 Kodeksu karnego uznaje przemoc wobec dzieci za przestępstwo.

Maluchy są bezbronne, nie wiedzą, jak poradzić sobie z problemem. Nie zostawiajmy ich samych, jeśli mamy zasadne podejrzenie co do syndromu dziecka bitego – możesz skontaktować się z Zespołem Interdyscyplinarnym ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Pabianicach ul. Łaska3/5 tel. 668 374 148

 

Opublikowany przez:

Prosimy o szczegółowe zapoznanie się z informacją zawartą

Opublikowany przez:

Informujemy, iż wnioski na nowy okres zasiłkowy 2018/2019 można składać:

  • drogą elektroniczną (za pośrednictwem portalu informacyjno-usługowego emp@tia, ePUAP lub systemów teleinformatycznych banków) od 1 lipca 2018 r.

  • w formie papierowej w siedzibie GOPS w Pabianicach od 1 sierpnia 2018 r.

Aby mieć kontynuację wypłat świadczeń ostateczny termin na złożenie wniosków to:

  • na świadczenie wychowawcze 500 + oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego – do 31 października 2018 r.

  • na zasiłek rodzinny, świadczenie dobry start 300 + oraz specjalny zasiłek opiekuńczy – do 30 listopada 2018 r.

Opublikowany przez:

GOPS Edukuje

Mar
2018
01

Opublikowany przez:

O PRZEMOCY DOMOWEJ możemy mówić zawsze wtedy, gdy ktoś bliski działając umyślnie i wykorzystując przy tym swoją przewagę (np. siły), narusza Twoje prawa i dobra osobiste, a także powoduje, że cierpisz i ponosisz jakieś szkody. Pamiętaj, przemoc w rodzinie to nie tylko bicie i siniaki! Oprócz fizycznego znęcania się zalicza się do niej także przemoc psychiczną, seksualną czy ekonomiczną (kontrolę finansów i życia zawodowego). Ponadto zazwyczaj występują one łącznie, np. w rodzinie, w której ma miejsce przemoc fizyczna, pojawia się i psychiczna.

JAKIE ZACHOWANIA MOŻNA UZNAĆ ZA PRZEMOC?

PRZEMOC FIZYCZNA – klapsy, kopanie, popychanie, policzkowanie, szarpanie za włosy, drapanie, plucie, rzucanie przedmiotami, wykręcanie rąk, krępowanie (np. wiązanie), duszenie, oparzenia (w tym przypalanie papierosem), zadawanie ran, aż po usiłowanie lub dokonanie zabójstwa.

Do biernej postaci przemocy fizycznej (zaliczanej niekiedy do przejawów przemocy psychicznej) można zaś zaliczyć takie zachowania, jak: zakazywanie lub uniemożliwianie załatwiania potrzeb fizjologicznych (np. ograniczenie snu czy głodzenie), ale też zakazy mówienia lub chodzenia.

PRZEMOC SEKSUALNA polega na zmuszeniu drugiej osoby do podjęcia aktywności seksualnej czy pewnych praktyk seksualnych, wbrew jej woli – zarówno przy użyciu siły fizycznej, jak i np. szantażu emocjonalnego. Zalicza się do niej między innymi: rozbieranie z użyciem siły, gwałt oraz zmuszanie do stosunku oralnego bądź analnego wbrew woli (w tym także używanie akcesoriów seksualnych), filmowanie bez zgody partnera stosunku seksualnego czy innej seksualnej aktywności, zmuszanie do oglądanie treści pornograficznych, czy też pozwalanie, aby inni patrzyli na akt seksualny.

Ta forma przemocy jest niestety zgłaszana i rozpoznawana stosunkowo rzadko, głównie ze względu na wstyd osoby, która pada jej ofiarą. Przez długi czas tematem tabu był i wciąż pozostaje chociażby gwałt małżeński. Pamiętaj – podobnie jak każdy inny gwałt – jest on przestępstwem i nic nie tłumaczy sprawcy, który się go dopuścił! Tłumaczenie, że wspólne pożycie to małżeński obowiązek, nie daje Twojemu partnerowi prawa do egzekwowania go w żaden sposób, czy to z użyciem siły fizycznej, szantażu czy gróźb.

O ile zarówno przemoc fizyczna czy seksualna pozostawiają często jakieś ślady, które mogą zostać wykorzystane, np. jako dowody przeciwko sprawcy, o tyle stosowanie PRZEMOCY PSYCHICZNEJ niejednokrotnie trudno udowodnić. Tymczasem szkody przez nią wyrządzone bywają niekiedy o wiele bardziej dotkliwe i pozostawiają urazy psychiczne na wiele lat, choć mogą nie być widoczne na pierwszy rzut oka.

Do jej przejawów zalicza się, np.: wyśmiewanie, groźby, degradację werbalną (w tym: zawstydzanie, wyzywanie, upokarzanie i poniżanie), obwinianie (także za przemoc), krytykę, manipulowanie poczuciem winy, wmawianie choroby psychicznej, narzucanie własnych sądów, izolację społeczną (kontrola i ograniczanie kontaktów z innymi osobami, np. znajomymi czy rodziną), wykorzystywanie dzieci do sprawowania kontroli (np. groźby pozbawienia kontroli rodzicielskiej).

Do przemocy psychicznej zalicza się niekiedy także PRZEMOC EKONOMICZNĄ. Polega ona na kontrolowaniu finansów, np. poprzez: odbieranie zarobionych pieniędzy, kontrolę wydatków, wydzielanie zbyt niskich kwot na niezbędne wydatki, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej itp.

OFIARY I SPRAWCY – burzenie mitów

  • Choć mówi się, że zwykle ofiarami przemocy domowej padają kobiety, a sprawcami są mężczyźni, nie dzieje się tak zawsze. Zarówno ofiarą jak i sprawcą może zostać każdy: kobieta lub mężczyzna, dziecko czy osoba starsza.
  • To również nieprawda, że do przemocy dochodzi jedynie w rodzinach „z marginesu”, patologicznych, a przyczyną znęcania się nad członkami rodziny jest wyłącznie nadużywanie przez sprawcę alkoholu. Mity te, podobnie do innych, są wynikiem nagłaśniania tego rodzaju informacji, chociażby w mediach. Równie dobrze przemoc może mieć bowiem miejsce w domach zwanych „dobrymi”, a wśród osób znęcających się nad domownikami znajdziemy chociażby lekarzy, prawników, a także przedstawicieli wojska.
  • Jeśli zaś chodzi o uzależnienia czy to od alkoholu, czy od innych substancji, to – choć często współwystępują one z przemocą – nie można uznać ich ani za przyczynę, ani za wytłumaczenie lub usprawiedliwienie znęcania się nad bliskimi.
  • Nie zawsze prawdą jest też to, że sprawca to osoba chora, np. psychicznie. Choć bowiem zdarzają się i takie sytuacje, to jednak nie we wszystkich przypadkach.
  • Podobnie nie można mówić, że osoby, które doświadczają przemocy „same są sobie winne”, „lubią to” czy mają jakiś szczególny typ osobowości, który powoduje, że stają się ofiarami. Nie jest to prawdą. Owszem, doświadczanie lub bycie świadkiem przemocy w dzieciństwie może ułatwiać wejście w rolę ofiary, np. z powodu nieodpowiedniego wykształcenia umiejętności stawiania granic. Jednakże wśród doświadczających przemocy znajdziemy także osoby, które nigdy wcześniej nie miały z nią styczności.

W SYTUACJI ZAGROŻENIA

Pamiętaj – przemoc jest Przestępstwem i dlatego jest ścigana przez prawo

(z artykułu 207 § 1-3 Kodeksu karnego).

 

Wina za stosowanie przemocy leży wyłącznie po stronie sprawcy i to on, a nie Ty, powinien się wstydzić i odpowiadać za to, co robi. W zależności od okoliczności, za stosowanie przemocy domowej, przewidywana jest kara od 3 miesięcy do nawet 12 lat pozbawienia wolności.

Policjanci posiadają  odpowiednie narzędzia, aby powstrzymać sprawcę przed dalszym znęcaniem się nad bliskimi. Jeśli stanowi on zagrożenie dla otoczenia, funkcjonariusze zobowiązani są do jego zatrzymania na 48 godzin. Jeżeli zaś zachodzi obawa, że może on ponownie popełnić przestępstwo, np. chcąc się „odegrać”, policjanci mogą również złożyć do prokuratury wniosek o jego eksmisję na okres do 3 miesięcy (który może zostać przedłużony). W wyniku interwencji powinna także zostać uruchomiona procedura NIEBIESKIEJ KARTY, dzięki której zbierane są informacje na temat przemocy w danej rodzinie oraz uruchamiana dalsza pomoc dla poszkodowanych.

Masz także prawo zapisać numery funkcjonariuszy, którzy przybyli na interwencję oraz jej datę i godzinę. Te informacje mogą Ci się przydać na przykład w trakcie postępowania sądowego przeciwko sprawcy. Jeżeli zaś masz wrażenie, że policjanci udzielili Ci pomocy w sposób niewłaściwy lub nie pomogli, możesz złożyć na nich skargę do Komendantów: danego komisariatu, Rejonowego lub Wojewódzkiego.

W wyniku przemocy dochodzi często do urazów fizycznych, czego skutkiem bywa konieczność interwencji lekarskiej. Niekiedy służbę zdrowia wzywają funkcjonariusze, którzy przybywają na interwencję domową. Oprócz udzielenia pomocy, lekarz – na Twój wniosek – zobowiązany jest do wystawienia zaświadczenia o doznanych obrażeniach oraz podjętym leczeniu. Jeśli dojdzie do pobicia lub gwałtu można również zwrócić się o wydanie płatnej obdukcji do lekarza sądowego. Zarówno zaświadczenie, jak i obdukcję możesz później przedstawić w sądzie lub prokuraturze, jako mocny dowód w postępowaniu sądowym przeciwko sprawcy.

Choć może się wydawać się, że to sprawca „powinien się leczyć”, bycie ofiarą przemocy wiąże się z dużym cierpieniem psychicznym, które bez odpowiedniego wsparcia, będzie nam towarzyszyć przez lata. Po tak ciężkich doświadczeniach, życiu w ciągłym stresie i poczuciu zagrożenia, masz prawo czuć się źle, np. mieć trudności ze snem, koncentracją, problemy żołądkowe, odczuwać lęk, itp. W takiej sytuacji nie wstydź się szukać pomocy, także tej specjalistycznej (np. psychologa).

Jeśli póki co nie czujesz się na siłach, aby twarzą w twarz rozmawiać z innymi ludźmi o tym, co Cię spotkało, nie martw się. Dobrym wyjściem z tej sytuacji może być skorzystanie z forum przeznaczonego dla osób doświadczających przemocy.

Jeśli uważasz, że „nie dajesz już rady” – możesz także zgłosić się na terapię indywidualną. Nie obawiaj się – specjalista nie będzie Cię oceniał czy winił. Z jego pomocą możesz zaś spróbować zmierzyć się z trudnościami, a w dalszej kolejności – wziąć swój los „we własne ręce”.

Nie bądź bierna/y/, wołaj o pomoc.

Zgłoś się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, Pabianice ul. Łaska 3/5.

Beata Stachura – tel. 664-093-503 – Przewodnicząca Zespołu Interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Renata Bednarek – tel. 664-091-403 – Sekretarz Gminnej Komisji ds. rozwiązywania problemów alkoholowych

Magdalena Mielczarek – tel. 668-374-148 – Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pabianicach.

Opublikowany przez:

Z okazji „Regionalnego Centrum Dnia Rodziny” Regionalne Centrum Polityki Społecznej w Łodzi organizuje konkurs plastyczno – literacki.

Rodziny wielodzietne serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie. Regulamin konkursu w załączeniu.

 

 

 

 

 

Opublikowany przez:

Przemoc w rodzinie

to wszystkie jednorazowe lub powtarzające się działania jakich dopuszcza się osoba najbliższa, wspólnie zamieszkująca, zmuszająca do zachowań wbrew czyjejś woli, naruszająca czyjąś godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną.

                            Nic nie usprawiedliwia aktów przemocy!

Jeżeli doznajesz przemocy od osoby najbliższej, jeżeli podejrzewasz, że w Twoim otoczeniu komuś dzieje się krzywda nie czekaj, REAGUJ

Możesz skontaktować się z:

  1. pracownikami socjalnymi Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej,Pabianice, ul. Łaska 3/5 tel. 668 – 374 – 148, e-mail: gops@pabianice.gmina.pl
  2. pedagogiem Gimnazjum w Piątkowisku tel. 42 215 – 74 – 87
  3. pedagogiem Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Piątkowisku tel.  42 226 – 39 – 90
  4. pedagogiem Szkoły Podstawowej w Petrykozach tel. 42 215 – 70 -27
  5. pedagogiem Szkoły Podstawowej w Bychlewie tel. 42 214 – 06 -91
  6. pedagogiem Szkoły Podstawowej w Pawlikowicach tel. 42 214 – 05 – 29
  7. terapeutą ds. uzalężnień Gminnego Ośrodka Zdrowia 42 215 – 50 -15
  8. kuratorem sądowym wykonującym orzeczenie w sprawach rodzinnych i nieletnich tel. 42 225 – 51 – 75
  9. kuratorem sądowym wykonującym orzeczenie w sprawach karnych tel. 42 225 – 51 – 15
  10. dzielnicowym Komendy Powiatowej Policji tel. 42 225 – 33 – 86

Jeśli jesteś ofiarą przemocy lub w twojej rodzinie istnieje podobny problem pomocy udzieli Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie z siedzibą w Łodzi przy ul. Franciszkańskiej 85. Placówka ma charakter całoroczny i całodobowy

Tel. kontaktowy 42 640-65-91

W przypadku matek z małymi dziećmi i kobiet w ciąży dotkniętych przemocą w rodzinie pomocy udziela Dom Samotnej matki z siedzibą w Łodzi przy ul. Broniewskiego 1a.

Tel. kontaktowy 42 688-18-49

Jeśli jesteś sprawcą przemocy domowej możesz wziąć udział w programie korekcyjno – edukacyjnym, którego celem jest wzięcie odpowiedzialności przez sprawców za swoje zachowanie i zaprzestanie stosowania przemocy.

Pomoc oferuje Miejskie Centrum Terapii i Profilaktyki Zdrowotnej w Łodzi przy ul. Niciarnianej 41

tel. kontaktowy 42-676-16-61

Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”  800-120-002

Opublikowany przez:

Ogłoszenie

 

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pabianicach poszukuje kandydatów na rodzinę zastępczą dla dwóch dziewczynek w wieku 9 i 6 lat.

 

Kontakt telefoniczny z:

  • asystentem rodziny Anną Szymańską Jurek – 501 273 865
  • pracownikiem socjalnym Renatą Bednarek – 664 091 403